تحولات زیادی در زندگی بشر اتفاق افتاده که تاریخ را به قبل و بعد از خود تقسیم کرده است. زمانی ابداع ماشین بخار را سرآغاز انقلاب صنعتی برمی‌شمردند، زمانی ارایه اینترنت و زمانی دیگر... . همه تحولات البته تا قبل از وقوع رخداد بعدی به تصور بشر در حداکثر تاثیرگذاری هستند اما رخدادهای بعدی می‌تواند معیارهای گذشته را به هم بریزد. آخرین رویداد عمده‌ای که وضعیت جهان را در همه ابعاد برهم ریخت بیماری کووید 19 بود. کووید19 پس از حدود 100 سال بشر را با مشکلی یکسان مواجه کرد. پس می‌توان گفت با اندک تفاوتی که آنهم به خاطر مسایل فرهنگی و زیرساخت‌ها بود تقریبا همه کشورها با دشواری‌های یکسانی مواجه شوند. باید پذیرفت که دنیای قبل  و بعد از کووید مشابه نخواهد بود حتی به لحاظ روانی. تا مدت‌ها از نزدیک شدن و صورت به صورت شدن با افراد و یا از دست زدن به اجسام خواهیم ترسید. این بیماری اگرچه بشر را از لحاظ فیزیکی از هم دور ساخت اما از لحاظ مجازی بهانه‌ای شد تا ابزارهای ارتباط دیجیتال افراد را به هم نزدیک‌تر کند. آموزش در دسترس‌تر و تا حدود زیادی کم‌هزینه‌تر شود و کسانی که دورتر از امکانات بودند هم بتوانند از این طریق ببینند و بیاموزند.

 

تحولات زیادی در زندگی بشر اتفاق افتاده که تاریخ را به قبل و بعد از خود تقسیم کرده است. زمانی ابداع ماشین بخار را سرآغاز انقلاب صنعتی برمی‌شمردند، زمانی ارایه اینترنت و زمانی دیگر... . همه تحولات البته تا قبل از وقوع رخداد بعدی به تصور بشر در حداکثر تاثیرگذاری هستند اما رخدادهای بعدی می‌تواند معیارهای گذشته را به هم بریزد. آخرین رویداد عمده‌ای که وضعیت جهان را در همه ابعاد برهم ریخت بیماری کووید 19 بود. کووید19 پس از حدود 100 سال بشر را با مشکلی یکسان مواجه کرد. پس می‌توان گفت با اندک تفاوتی که آنهم به خاطر مسایل فرهنگی و زیرساخت‌ها بود تقریبا همه کشورها با دشواری‌های یکسانی مواجه شوند. باید پذیرفت که دنیای قبل  و بعد از کووید مشابه نخواهد بود حتی به لحاظ روانی. تا مدت‌ها از نزدیک شدن و صورت به صورت شدن با افراد و یا از دست زدن به اجسام خواهیم ترسید. این بیماری اگرچه بشر را از لحاظ فیزیکی از هم دور ساخت اما از لحاظ مجازی بهانه‌ای شد تا ابزارهای ارتباط دیجیتال افراد را به هم نزدیک‌تر کند. آموزش در دسترس‌تر و تا حدود زیادی کم‌هزینه‌تر شود و کسانی که دورتر از امکانات بودند هم بتوانند از این طریق ببینند و بیاموزند.

 

تحولات زیادی در زندگی بشر اتفاق افتاده که تاریخ را به قبل و بعد از خود تقسیم کرده است. زمانی ابداع ماشین بخار را سرآغاز انقلاب صنعتی برمی‌شمردند، زمانی ارایه اینترنت و زمانی دیگر... . همه تحولات البته تا قبل از وقوع رخداد بعدی به تصور بشر در حداکثر تاثیرگذاری هستند اما رخدادهای بعدی می‌تواند معیارهای گذشته را به هم بریزد. آخرین رویداد عمده‌ای که وضعیت جهان را در همه ابعاد برهم ریخت بیماری کووید 19 بود. کووید19 پس از حدود 100 سال بشر را با مشکلی یکسان مواجه کرد. پس می‌توان گفت با اندک تفاوتی که آنهم به خاطر مسایل فرهنگی و زیرساخت‌ها بود تقریبا همه کشورها با دشواری‌های یکسانی مواجه شوند. باید پذیرفت که دنیای قبل  و بعد از کووید مشابه نخواهد بود حتی به لحاظ روانی. تا مدت‌ها از نزدیک شدن و صورت به صورت شدن با افراد و یا از دست زدن به اجسام خواهیم ترسید. این بیماری اگرچه بشر را از لحاظ فیزیکی از هم دور ساخت اما از لحاظ مجازی بهانه‌ای شد تا ابزارهای ارتباط دیجیتال افراد را به هم نزدیک‌تر کند. آموزش در دسترس‌تر و تا حدود زیادی کم‌هزینه‌تر شود و کسانی که دورتر از امکانات بودند هم بتوانند از این طریق ببینند و بیاموزند.

در دوره‌های مختلف زندگی، بشر اولویت‌های خاص خود برای زیستن و ارتباطات اجتماعی و سیاسی را انتخاب کرده است. در دوره‌هایی تجارت، زمان‌هایی جنگ‌های عقیدتی و در سال‌هایی کشورگشایی. اما با افزایش جمعیت و پیشرفت‌های تکنولوژیکی، مسایل حقوق بشری و زیست‌محیطی نیز جزو دغدغه‌های جوامع پیشرفته قرار گرفت. بخشی از این دغدغه‌ها به‌ویژه نگرانی‌های زیست‌محیطی به خاطر تاثیرات منفی همین پیشرفت‌ها بر محیط زندگی ما و آب‌وهوای آن و نیز شرایط محیطی شکل گرفتند. مهمترین این مشکلات که در بحث ما می‌گنجد، شامل موضوع بازیافت و جمع‌‌آوری ضایعات بسته‌بندی ناشی از مصرف محصولات و کالاهای بیشتر می‌شود. این روزها موضوع بازیافت‌پذیری، استفاده از منابع تجدیدشونده، استفاده از مواداولیه بازیافت شده و چندین موضوع دیگر که همه زیرمجموعه واژه جدیدی به نام پایداری (Sustainability) قرار می‌گیرند، جزو اولویت‌های خریداران در کشورهای پیشرفته شده است.

حقوق مصرف‌کننده تقریبا در تمام بخش‌های تولیدی، بازرگانی و خدماتی ایران نقض می‌شود. از کیفیت نان در نانوایی‌ها گرفته تا خودرو تولیدی در کارخانجات تولیدی ما و عدم ارایه خدمات تضمین و تعمیر برای محصولات وارداتی تا پایان سال‌های مورد تعهد شرکت‌های بازرگانی، همه و همه مصرف‌کننده را تنها در یک بخش در صدر اولویت‌ها قرار می‌دهند:پرداخت پول. از تضییع حقوق شهروندی در ادارات و یا سایت‌هایی که عملکرد صحیحی ندارند و باعث اتلاف وقت و برخی اوقات ضرر مادی مردم می شوند بگذریم که مجال این بحث نیست.

بی‌شک توجه به بسته‌بندی در ایران در سال‌های گذشته نزد صاحبان برندها و حتی مصرف‌کنندگان افزایش یافته است. اما سخن درستی است اگر بگوییم بسته‌بندی محصولات ما در همه صنایع  و در همه ابعاد گرافیک و ساختار و مواداولیه آن، از آنچه که در کشورهای پیشرفته اتفاق می‌افتد به اندازه قابل توجهی عقب‌تر است. چنانچه بخواهیم دقیق‌تر صحبت کنیم باید بگوییم که عدم توازن در سه بخش یادشده، نکته‌ای است که به برآیند بسته‌بندی ما نمره قابل قبولی نمی‌دهد.

علم ژنتیک معتقد است که بسیاری از خصوصیات والدین حتی حرکات غیرارادی آنان به فرزندانشان از طریق ژن به ارث می‌رسد. رابطه یک تولیدکننده و صاحب برند با محصولش نیز همین گونه است. محصول با کیفیت با بسته بندی مناسب نشان از شخصیت، انضباط و وجدان صاحب آن دارد. به همین ترتیب جنس بی کیفیت یا محصولی که با تقلب تولید شده نیز نشان از پلیدی‌های آشکار یا پنهان ذهن تولیدکننده‌اش دارد. بسته‌بندی در این میان رابط بین آنچه هست و آنچه قراراست به بیننده و سپس خریدار منتقل شود، به حساب می‌آید.

حضور ۸ شرکت زعفران افغانی در نبود حتی یک شرکت ایرانی در نمایشگاه گلفود ۲۰۱۹

از حدود دو سال پیش که کم کم خبرهایی مبنی بر خروج پیاز زعفران ایران به مقصد افغانستان مخابره شد، تنها انسان های نادان نتوانستند چنین روزی را پیش بینی کنند. در نمایشگاه گلفود دبی ۲۰۱۹ که بزرگترین نمایشگاه سالانه مواد غذایی دنیاست   و به ویژه برای ما به واسطه ارتباطات منطقه ای که ایجاد می کند از اهمیت بسیاری برخوردار است، شاهد حضور ۸ شرکت تولید کننده زعفران افغانستان بودیم در حالی که از ایران هیچ شرکت صادرکننده ای حضور نداشت.

سهیل چهره ای / سردبیر

اگر اتفاقات اقلیمی چندمیلیون سال پیش که طی آن چهره زمین و موجودات روی آن به کلی تغییر پیدا کرد را کنار بگذاریم، به جرات می‌‌توان گفت مهمترین عامل تاثیرگذار بر این کره خاکی، نسل بشر بوده است. اگر طبق برخی نظریه‌ها برخورد چند شهاب سنگ بزرگ با زمین باعث گرم‌تر شدن آن و تغییرات بسیار شدید و سریع تاثیرگذار بر موجودات شد، امروز شاهد گونه‌های جدید اما کندتر این تغییرات هستیم.

فکر می‌کنم و در واقع مطمئن هستم که پیشرفت و بهبود در هرکار، فعالیت یا پروژه ای نیازمند بررسی دقیق شرایط، دریافت آمار و شناخت مخاطب است. در مدیرانی که مسوول گرفتن تصمیمات استراتژیک در مجموعه‌ها هستند، چیزی به نام تصمیم‌گیری احساسی وجود ندارد و این نتایج تحقیقات، نظرسنجی‌ها، مخاطب شناسی‌ها و توجه به آخرین گرایش های مصرف کننده و بازار است که مبنای تصمیم‌گیری خواهد بود. ناگفته پیداست که در ایران در چند درصد موضوعات مراجعه به نتایج نظرسنجی اتفاق می افتد و مراکز نظرسنجی ما تا چه حد به کار خود مسلط هستند اما صحبت ما در اینجا به بحث بسته‌بندی و طراحی و تولید آن بازمی‌گردد.

زیر مجموعه ها