سهیل چهره ای

در شش سال گذشته‌ای که از هنر بسته‌بندی با شما سخن گفته‌ام، همواره بر نکاتی پا فشرده‌ام که عمیقا به آنها اعتقاد داشتم. اعتقاداتی که نه در مقام سخن، بلکه در هنگام عمل نیز به آنها وفادار بودم. یکی از موضوعاتی که همواره به آن پیشنهاد کرده‌ام، حضور در بازارهای بین‌المللی چه به لحاظ ناظر و چه فروشنده بوده است. حضوری که آسان‌ترین و بهترین راه برای وصول آن، بازدید از نمایشگاه‌های تخصصی و مرتبط است. حتی دیدن برخی نمایشگاه‌های داخلی که رکود و نبود نوآوری در آن، کسالت به بار می‌آورد نیز برای حرفه‌ای‌ها پندآموز است، زیرا عامل هر پیشرفت و جابه‌جایی، آگاهی دقیق از شرایط موجود است.

 

آنهایی که نزدیک‌تر با هنر بسته‌بندی و فعالیت‌هایش هستند، به خوبی از فعالیت‌های برون‌مرزی آن آگاهند و می‌دانند که حدود هفت سالی هست که در معتبرترین نمایشگاه‌های منطقه‌ای و البته برخی در مقیاس جهانی، به عنوان اسپانسر رسانه‌ای حضور داریم و گزارش‌های دیداری و فنی بسیاری را تقدیم خوانندگان محترم کرده‌ایم.

نمایشگاه‌هایی همچون Gulfood Manufacturing, Gulfood و Eurasia Packaging که اولی حتی در جهان نیز صاحب رکورد بزرگترین نمایشگاه سالانه موادغذایی است. کمک به اهالی صنعت برای بازدید از نمایشگاه‌های جهانی از طریق برگزاری تورهای تخصصی و یا انتقال تجربیات برای آنانی که قصد حضور به‌عنوان غرفه‌دار را داشتند، همچنین انتشار کتاب‌های پاویون ایران برای نشر و گسترش تجارت و صنعت ایران ازجمله اقداماتی بود که در سال‌های گذشته انجام دادیم اما هیچگاه مرا کاملا راضی نکرد. آنچه که به دنبالش بودم ایجاد فرصتی متفاوت و آن هم فراهم کردن شرایط حضور شرکت‌های ایرانی در نمایشگاه‌هایی بود که در اروپا برگزار می‌شدند.

این مهم اتفاق افتاد. نمایشگاه PRINT4ALL میلان، به عنوان بخشی از پروژه The Innovation Alliance که یک زنجیره کامل بسته‌بندی را شکل می‌دهد. زنجیره‌ای شامل لجستیک، فرآوری، ماشین‌آلات، گرافیک، مواد اولیه و... . PRINT 4ALL بخشی از این زنجیره و شاید بتوان گفت از مهمترین بخش‌های آن است چراکه گستردگی فراوانی از حیث نوع فعالیت دارد. برگزاری هر کدام از بخش‌های جداگانه این نمایشگاه را یکی از انجمن‌های تخصصی ایتالیا برعهده دارد که در PRINT4ALL این مهم برعهده انجمن ACIMGA است. این نمایشگاه شامل تمام بخش‌های چاپ، پیش و پس از چاپ، گرافیک، کاغذ و مقوا، ماشین‌آلات مربوطه، تولید انواع لیبل، مرکب، ابزارهای بازرسی و کنترل و... می‌شود. هنر بسته‌بندی طبق قراردادی با مرکز نمایشگاهی Fiera Milano، از بزرگترین و معتبرترین مراکز برگزاری رویدادهای نمایشگاهی در اروپا و جهان، به طور انحصاری و ویژه بر اطلاع‌رسانی در این خصوص اهتمام خواهد ورزید. مهم‌تر اینکه شرایطی فراهم شده است که شرکت‌های ایرانی بتوانند با حداقل هزینه‌ای که ممکن است یعنی حداقل متراژ غرفه در این نمایشگاه حضور داشته باشند. برآنیم تا جمعی از صنعتگران ایرانی را به مهد صنعت و هنر اروپا ببریم تا آنان نیز داشته‌های خود را در معرض دید خریداران بگذارند. نکته بسیار مهم اینجاست که هر بخش از صنعت ما بسته به توانش، خریداران متفاوتی از بازارهای متفاوت را جذب خود خواهد کرد. نمایشگاه‌های بین‌المللی مکانی هستند برای رودررو شدن و گفت‌وگو با تمام بازارها؛ از شمال آفریقا تا خاورمیانه، از شرق دور تا غرب اروپا.

به هر حال این موضوعی ثابت شده است که حضور مستقیم در بازارهای گوناگون و رویارویی با مشتریان می‌تواند آگاهی تولیدکنندگان را از نیازها و گرایش‌های آینده آن مطلع کند. به روز باشیم، دنیا برای ما از حرکت نخواهد ایستاد!

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره
افزودن نظر

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

  • مهمان - میلاد

    دوشنبه 13 دی 1395 - حدود 8 ماه قبل

    با نظرات جنابعالی موافق هستم. بسیار عالی خواهد بود فرصت رویارویی با بازارهای رقابتی، بکر ( برای ایرانیان ) و یا حداقل فرصت حضور در جمع متخصصین و آگاهی از آخرین تحولات دست دهد گرچه همواره جای خالی یک سیستم انتقال اطلاعات، تحلیل دقیق و رجوع به اطلاعات آماری ای نظیر بازخورد حضور شرکتها و بازدید کنندگان تخصصی از این نمایشگاه ها هر چند به صورت نه چندان دقیق به چشم می خورد. به نظر می رسد نگرش سیستمی برای رشد جمعی و سیاستگذاری برای ترقی دست اندرکاران این بخش هنوز در دستور کار هیچ نهاد و سازمان خصوصی یا دولتی قرار نگرفته است.

  • در پاسخ به: مهمان - میلاد دوشنبه 13 دی 1395 - حدود 8 ماه قبل

    متاسفانه صنایع ایران به خصوص در بخش بسته بندی، به سرعت در حال عقب افتادگی از علم روز دنیاست. با باز شدن درها رو به تجارت خارجی، اندک فرصت های تحمیلی ایجاد شده به خاطر تحریم ها هم از بین خواهند رفت. نبود تفکر صحیح بازرگانی در میان تولیدکنندگان ما و افتادن در گرداب روزمرگی باعث شده تا صنعتگران داخلی خود را در معرض محک جدی بازار و رقبا قرار ندهند و بدین ترتیب حتی از اخرین نیازها و گرایشات ان نیز دور بمانند چون حضور رودررویی با خریداران ندارند. به جرات می توان گفت با هزینه های سرسام اور حضور در نمایشگاههای داخلی و غرفه سازی های انچنانی، می توان در دو تا سه نمایشگاه معتبر خارجی شرکت کرد. نگرانم که در گردو خاک شرکت های ترک و چین و هند و از این پس اروپایی، دیگر هیچگاه نتوانیم راه را باز یابیم.
    چهره ای

  • مهمان - میلاد

    سه شنبه 14 دی 1395 - حدود 8 ماه قبل

    با تشکر از پاسخ جنابعالی. شاید گفتن آنچه رخ می دهد به دیدن جوانب دیگر یک قضیه کمک کند ولی آنچه بدان سخت نیازمندیم داشتن یک راه حل برای برون رفت از این وضعیت و یا دست کم بهبود شرایط می باشد. آنچه تحریم از ما گرفته است در کنار حضور قدرتمند رقبا، زانوان این صنعت بی رمق را ناتوان تر از پیش نموده است آنچه در حال حاضر اهمیت دارد این است که" چه باید کرد؟ "
    آیا گسترش سرمایه گذاری و تنوع دهی به محصولات و بازاریابی داخلی چاره ساز است و یا می بایست با توجه به بسته بودن بازار، نیاز سنجی داخلی و طراحی و توسعه محصولات پایه ای مد نظر قرار گیرد؟ تورم، استهلاک ماشین آلات و نظایر آن در کجای این هرم وارون قرار گرفته است؟

  • در پاسخ به: مهمان - میلاد سه شنبه 14 دی 1395 - حدود 8 ماه قبل

    میلاد عزیز، نمیدونم چه فعالیتی در این صنعت داری و یا چقدر درگیر آن هستی؟ که امیدوارم برای من بنویسی. من ۱۵ سال است که در وجوه مختلف این صنعت از تولید گرفته تا صادرات درگیر هستم. با وجود همه مشکلاتی که به واقع وجود دارد اما باز هم معتقدم که در کنار تولیدکنندگان ما باید بخش های تدوین استراتژی و نقشه راه وجود داشته باشد که ندارد. در بهترین حالت تولیدکنندگان داخلی ما تولیدکنندگان خوبی هستند. عرض کردم در بهترین حالت! اما همین دوستان حتی در تشخیص بازار هدفشان هم استراتژی مدونی ندارند تا حداقل تولید خود را متناسب با آن برنامه ریزی کنند. با توجه به تمام مشکلاتی که دوستان مدعی هستند هنوز میتونی ببینی که برای حضور در هر نمایشگاه داخلی بعضا ۵۰ میلیون تومان هزینه میکنند برای چه هدفی؟ یا چشم رقیب را دربیاورند یا خریدار را با زرق و برق فریب دهند. اما همین عزیزان از پرداخت هزینه مثلا ۱۵ میلیون تومانی برای حضور در بهترین نمایشگاهها سرباز میزنند. دنیا در حال حرکت است بر خلاف ایران که همه در هم پیچیده ایم. منطق حکم میکند در شرایطی که بازار داخلی یا اشباع است یا پولی برای سرمایه گذاری جدید نیست و با توجه به بالا رفتن نرخ برابری دلار به صادرات فکر کنیم اما نمیکنیم. حال یا مشکل از کیفیت پایین عرضه محصولات ماست یا نبود تفکر صحیح بازرگانی. قرار هم نیست همه تولید کنندگان ما صادرکننده باشند اما همان هایی که سال هاست مشغول تولید هستند نیز از این موضوع غافلند. فقط کافی است نگاهی به غرفه های چند ۱۰ میلیون تومانی و اتومبیل های چند ۱۰۰ میلیون تومانی پارکینگ نمایشگاه ها بیاندازید و ان را با بودجه تحقیق و توسعه همان شرکت ها مقایسه کنی تا به عمق موضوع پی ببری.همچنین اماری از میزان سواد و دانایی بخش بازرگانی یا فروش شرکت ها البته اگر وجود داشته باشد. اقایی از بزرگان تولید کننده ماشین الات بسته بندی در صنایع غذایی با من صحبت میکرد و با قاطعیتی از پیش تعیین شده میگفت که ما دیگر به دنبال فروش ماشین به صنایع غذایی در ایتالیا هستیم!!! یعنی ما بازارهای منطقه ای را درنوردیده ایم و به سمت بازارهای رده اول اروپایی به پیش میرویم!!!! یا از این سمت بوم می افتیم یا از سمت مقابل. من هنوز معتقدم مشکل در تفکر و نبود هیچ گونه استراتژی مدون حتی برای همین کیفیت و میزان تولید است.

    آخرین بار در تاریخ حدود 8 ماه قبل توسط مدیریت سایت ویرایش شد